♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 10)
Nampak awak potong stik itu dengan penuh kesungguhan...
buatkan saya rasa lega.
Awak tahu?
Bila kita fikir banyak sangat, kita perlu bekalkan protein.
Kepala kita rasa seperti akan meletup...
dan kita tak makan protein,
kita akan jadi tak waras atau jadi nyanyuk.
Sekarang, selera awak besar.
Itu maksudnya...
Encik Kim. Do Young.
Awak mungkin fikir saya tak layak,
tapi sekarang, hanya saya yang peduli tentang awak.
Belaan awak yang comel dan kecil.
Itu saya, Bae Hee Joon.
Cakaplah apa awak mahu.
Sebutkan saja.
Saya betul-betul akan sebut.
Tukarlah.
Connie Shin lebih bagus dari isteri awak.
Dia muda, cantik, tergila-gilakan awak dan berkuasa.
Tinggalkan isteri awak.
Saya berikan nasihat dengan bahayakan nyawa saya.
- Hee Joon. - Ya, tuan.
Awak...
pernah terperangkap antara dua perempuan?
Jadi...
jangan beri nasihat.
Jadi...
awak betul-betul terperangkap antara mereka berdua?
Teruknya awak.
Awak tak boleh ragu-ragu.
Saya rasa bersalah kerana ingat awak setia...
dan akan tinggalkan Connie Shin.
Kenapa awak berfikir dua kali tentang dia?
Isteri saya nak diceraikan.
Apa? Isteri awak?
Kami mahu pergi ke mahkamah hari ini.
Tempohnya ialah tiga bulan.
Kalau kami tidak batalkannya,
kami boleh bercerai.
Adakah awak akan bercerai dalam masa tiga bulan?
Betulkah?
Awak buat saya terkejut.
Jadi, saya perlu berjumpa Da Hye.
Untuk bising tentang penceraian itu?
- Untuk batalkan perjanjian JQ... - Awak tak boleh buat begitu.
Semua ini buat saya rasa geram.
Asyik mendahului Connie Shin...
seperti awak akan berikan sesuatu kepada dia...
Tapi...
Awak tak mampu beritahu dia.
Apabila...
saya nampak mukanya,
saya tak dapat ucap.
Da Hye ialah cinta pertama saya.
Rasanya seperti mimpi...
ada orang seperti dia sukakan saya.
Jadi, kenapa awak berkahwin dengan isteri awak?
Sesuatu yang rumit berlaku nampaknya.
Boleh tidak awak mudahkannya?
Yang awak cintakan dua perempuan pada masa yang sama.
Pegang kuat-kuat. Ibu nak kayuh laju!
Kayuhlah laju-laju sampai kita boleh terbang.
Sejuk?
Tidak.
Ibu pula?
Oh ya.
Macam mana dengan dia?
Heo Dong Gang?
Bukankah nama dia Sang Goo?
Nama dia tetap berbunyi lapuk walaupun saya cuba nafikannya.
Dia seperti perempuan.
Dia nampak baik.
Sama seperti ayah.
Ayah?
Kenapa?
Saet Byul.
Apa kata kita naik kuda pusing?
Kuda pusing?
Mari pergi.
Cepat.
Saet Byul.
Ibu pandai naik, bukan?
Ya.
Ibu.
Ibu!
Ibu.
Ibu. Ibu.
Ibu!
Ibu. Ibu.
Ibu...
Awak mesti terkejut?
Ibu...
mungkin akan mati.
Maafkan ibu, Saet Byul.
Ibu sangat-sangat minta maaf.
Ibu tidak akan mati.
Doktor akan sembuhkan ibu.
Ada penyakit yang doktor tak boleh sembuhkan.
Doktor apa begitu?
Doktor apa yang tidak boleh sembuhkan ibu?
Orang lain bina roket untuk sampai ke bulan,
tapi mereka tak ada ubat untuk rawat penyakit ibu?
Mengarut.
Mereka mengarut.
Tunggu, nanti sekejap.
Nanti sekejap.
Undur. Undur.
Berhenti.
Pusing ke kanan. Teruskan.
Lagi.
Awak perlu pusing stereng ke arah lain.
Saya cakap, arah lain.
Berhenti. Berhenti.
Sebab itulah...
ada kereta boleh langgar orang.
Ya. Ke kanan.
Ya, begitu.
Ke depan,
kemudian pusing ke arah lain.
Tidak. Berhenti.
Sekali lagi.
Ke kanan. Ya. Teruskan.
Ya. Teruskan.
Ya. Bagus.
Awak perlu berlatih memandu lebih lagi...
atau cari pemandu yang lain.
Macam mana...
awak tahu semua itu?
Ibu,
ayah, dan datuk...
selalu anggap saya seperti budak kecil.
Saya selalu terdengar perbualan datuk dan ibu,
dan saya sudah faham sekarang.
Jangan...
kasihani saya.
Ini bukan salah ibu.
Saya ada sesuatu yang sama seperti ibu di dalam kepala...
Saet Byul.
Sebab itulah...
saya nak pergi jumpa doktor.
Apa?
Siapa yang awak nak jumpa?
Doktor ibu.
Saya minta dia ambil gambar kepala saya juga,
tapi dia tidak buat.
Dia minta saya datang dengan penjaga.
Ibu,
ibu tahu apa yang paling susah?
Ibu takut saya akan tahu.
Ibu takut, bukan?
Ibu rasa sangat bersalah.
Saya rasa itu memalukan.
Ibu tak perlu sembunyikan apa-apa dari saya.
Saya sudah tahu semuanya.
Mari berhenti di sini. Tidak bagus bercakap tentangnya.
Bukankah satu kelegaan untuk ibu...
selepas ibu tahu yang saya sudah tahu semuanya?
Saya nak makan semuanya.
Saya boleh makan tteokbokki setiap hari...
dan tidak akan bosan dengannya.
Saya boleh makan tteokbokki tiga kali sehari.
Tapi,
tak ada yang sebagus masakan ibu. Jangan risau.
Saya rayu.
Tolong benarkan anak ini hidup.
Ibu.
Sana.
- Siapa? - Doktor. Doktor ibu.
Lelaki itu doktor?
Ini tak sesuai dengan awak.
Maafkan saya kerana sangat sombong.
Saya fikirkannya setiap hari.
Saya harap saya ada kuasa untuk ubah segalanya.
Bukankah awak memandu semasa awak tinggal di AS?
Saya tidur dan makan di hospital. Saya tak ada sebab untuk memandu.
Ayah saya boleh jadi agak kasar.
Saya perlu bertahan sahaja.
Jari awak nampak kaku.
Kenapa?
Awak lembut sangat hari ini.
Tidak apa.
Saya tak kecewa.
Saya ingat awak akan rasa kosong.
Saya sudah agak yang ia tak akan berhasil.
Maafkan saya kerana naikkan suara saya.
Jangan buat saya rasa bersalah.
Marah saja kalau awak mahu marah.
Awak agak kasar.
Awak buatkan saya marah.
Saya tahu saya buat salah,
tapi awak asyik...
cakap tentang perkara lain seperti tiada apa-apa.
Saya mahu mulakan semula.
Saya akan terus datang...
dan dengar apa awak mahu cakap.
Baguslah.
Tapi, ada satu perkara.
Apa dia?
Kenapa awak bercakap dengan sangat bersahaja?
Maksud saya, sila teruskan. Apa dia?
Saya tak akan lakukan pembedahan.
Bukan kerana saya takut mati di meja pembedahan.
Sudah tentu awak takut. Siapa yang tak takut?
Saya tak takut.
Beritahu saya. Apa yang awak nak?
Saya akan jalani semua rawatan lain.
Kalau saya terus hidup, baguslah.
Tak apa kalau tak berjaya.
Tapi, janji satu perkara pada saya.
Walaupun saya sudah mati...
Awak tak boleh cakap begitu pada doktor!
Tapi...
walaupun saya mati,
cari penyembuhnya.
Untuk anak awak?
Saya sudah panggil teksi.
Naiklah. Sejuk sekarang.
Saya tak apa-apa.
Jangan terkena demam.
Bukan demam saja. Awak tak boleh sakit ataupun cedera.
Jangan tersadung atau terjatuh.
Macam mana awak tahu tentang anak saya?
Saya boleh agak. Dia agak berani.
Adakah dia sama seperti saya?
Saya tak pasti tentangnya,
tapi dia bertindak seperti awak.
Saya akan pegang janji itu.
Saya akan cari penyembuhnya.
Itu dia teksi saya.
Awak tidak mahu masuk?
Saya mahu berjalan.
Awak lupa apa yang saya cakap tadi?
Jangan terkena demam.
Masuk.
Saya rasa...
tidak selesa dengan awak.
Kenapa awak rasa tidak selesa?
Sebagai doktor dan pesakit...
Aduh.
Ajaib sungguh yang dia boleh hidup lagi.
Macam mana dia boleh dapat lesen?
Aduh.
Saya sudah fikirkan beribu kali...
semasa duduk di dalam kereta malam semalam.
Kenapa saya perlu diceraikan oleh awak?
Da Hye?
Dia tak boleh jadi penyebabnya.
Saya kenal dia sebelum saya kenal awak.
Saya pernah sayangkan dia sama seperti saya sayangkan awak.
Tapi itu tidak boleh...
di jadikan sebab untuk penceraian ini.
Hyun Joo, Hyun Joo
Ibu Saet Byul, Hyun Joo
Isteriku, Nam Hyun Joo
Sayangku, Nam Hyun Joo
Sudahlah.
Bila kali terakhir kita berjalan bersama-sama?
Adakah semasa kita sewa rumah di Jeongneung?
Sebab itulah saya berkeras untuk berpindah ke sini.
Tunggu sekejap.
Apa?
Berdiri di sini.
Untuk apa?
Klik.
Cantiknya.
Apa?
Awak nampak sangat cantik.
Jujur.
Saya bukan mahu senangkan hati awak.
Awak nampak macam...
bidadari yang cantik.
Mari pergi.
Awak sangat cantik...
bila bersama matahari terbenam.
Awak nampak sangat cantik.
Jujur.
Saya bukan mahu senangkan hati awak.
Awak nampak macam...
bidadari yang cantik.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Dakapku Seeratnya)
Saya datang untuk suntikan.
Saya perlu nampak cantik hari ini.
- Awak sudah cantik. - Saya perlu jadi lebih cantik.
Saya tidak akan ceraikan awak.
Kita sudah berjanji yang kita akan bersama hingga mati.
Perempuan apa yang senang-senang mengaku curang?
Awak cakap saya buat awak rasa tak seelsa.
Apa maksudnya?
Apa rasanya bila nampak Do Young...
berubah dalam masa satu malam?
Saya tak nak mati dalam keadaan yang teruk.
Saya nak alami cinta yang terbaik di dunia.
- Dengan siapa? - Ada lelaki di depan saya.